CAFE SOLO OU CON...

Damos comezo a un novo espazo adicado ás entrevistas e a coñecer a persoas que se adican ó mundo das emerxencias. Semanalmente iremos presentando novas personaxes coas que "tomaremos café".

Para a primeira ocasión presentamos ó presidente da nosa asociación e membro do Parque de Bombeiros de Carballo

 

 

CAFÉ SOLO OU CON JOSÉ BARCA:

1.      Nome e apelidos:

José Barca Recarey

2.      ¿En qué servizo desenrolas o teu traballo?:

No parque de Bombeiros Comarcal de Bergantiños

3.      ¿Cantos membros conforman habitualmente o teu equipo de traballo diario?:

Entre 3 e 4 bombeiros por guardia

4.      ¿Qué posto ocupas dentro do equipo?:

Bombeiro

5.      ¿Cantos anos levas no servizo?:

4 anos

6.      ¿Estiveches vinculado a outros servizos de emerxencia? ¿cantos anos?:

Estou vinculado á Agrupación de Voluntarios de Protección Civil dende o ano 2000.

7.      ¿Cómo chegaches a vincularte ó mundo das emerxencias?:

Pois traballando como Técnico Deportivo nunha instalación deportiva me empezou a gustar o mundillo e comecei a prepararme.

8.      De non adicarte a isto, ¿a qué che gustaría adicarte profesionalmente?:

Pois seguramente á educación deportiva infantil.

9.      Un mal recordo dentro da túa actividade profesional…:

Varias imaxes vistas en accidentes de tráfico moi impactantes.

10.  Un bo recordo dentro da túa actividade profesional…:

Tódalas amistades feitas entre os compoñentes do servizo debido ó gran compañeirismo existente.

11.  Nárranos unha intervención significativa para ti na túa traxectoria laboral…:

De todas aprendes porque nunca hai dúas iguais, e iso axúdache a formarte como bombeiro.

12.  Un chiste sobre a túa profesión…:

¿Cal é o colmo dun bombeiro? – Estar queimado no traballo.

13.  A túa comida preferida...:

Varias: Pasta, ensaladas, comida china, chocolate, churrasco, etc...

14.  A túa afición preferida...:

Facer deporte, a praia, viaxar, a música, o cine...

15.  ¿Recomendaríaslle este traballo ó teu fillo/a?:

En parte si, pero en algúns aspectos do traballo non llo recomendaría a ninguén, e menos a un fillo.

 

 

 

GRAZAS